62 മനസാ സ്മരാമി

മനസാ സ്മരാമി

കരാരവിന്ദേന പദാരവിന്ദം
മുഖാരവിന്ദേ വിനിവേശയന്തം
വടസ്യ പത്രസ്യ പുടേ ശയാനം
ബാലം മുകുന്ദം മനസാ സ്മരാമി
ബാലം മുകുന്ദം ശിരസാ നമാമി

മനസാ സ്മരാമി സദാ മുഖാരവിന്ദം
മുകുന്ദ മുഖാരവിന്ദം
ശിരസാ നമാമി മുദാ പാദാരവിന്ദം
യദു നന്ദന പാദാരവിന്ദം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

നിഗമാഗമ സാരാമൃത ഗേഹം
ചിത്തവിലാസം ചിന്മയ രൂപം
മായാ മാനവ രൂപധാരിണം
നിത്യ നിരാമയ നിര്‍ഗുണ ഭാവം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

ഏതെന്‍ സഗുണാരാധക ദേവം
അവ്യയമഭയം ഗോപകുമാരം
നിത്യ വിരാജിത മമ മനവാസം
വ്യാധിത്രയ ദൂരീകൃത സുകൃതം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

സര്‍വ്വാലംകൃത പീത ധാരിണം
വംശിവാദകം മാനസ ചോരം
നവനീതാമൃത ഗന്ധ പൂരിതം
ശ്രീ ഗുരുവായുര്‍പുര വിലാസിതം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം....

61. ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം

ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം

ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം
ചേതോഹരമാണാ രൂപം
ചേതനയില്‍ കളിയാടീടുന്നൊരു
പീലിക്കതിരാണാ ഭാവം

അംബരമാകാശമണ്ഡകടാഹമിതെല്ലാ
മവിടുത്തെ ദിവ്യ പ്രഭാവം
അതിലൊരു നാന്മുഖ പ്രതിഭയാലല്ലോ
പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി പ്രതിഭാസം
വിശ്വം നിറഞ്ഞും ഭരിച്ചും വിളങ്ങും
വിഷ്‌ണുവല്ലോ വിരാട്‌ പുരുഷന്‍

പരമാണുതാണ്ഡവ ധ്രുതതാളം
പ്രപഞ്ചജീവന ഡമരു രവം
ആ സംഹാരതാളത്തിലാനന്ദ നൃത്തമാടും
വിശ്വൈകമൂര്‍ത്തിയല്ലോ പരമേശന്‍

നേരിന്റെ നേരറിഞ്ഞറിവുണര്‍വ്വാകുവാന്‍
സകലേശാ നീയരുളേണം
പ്രപഞ്ച സത്യ പ്രഭയിലലിയാന്‍ വെമ്പും
തിരിനാളമല്ലോ ഞാന്‍

60. കണ്ണനെ കാണുമ്പോള്‍

കണ്ണനെ കാണുമ്പോള്‍
കണ്ണനെ കാണുമ്പോളെന്തു തോന്നീ ?
       കായാമ്പൂവിതളെന്നുതോന്നി
മായാമയനാം കണ്ണനെക്കണ്ടപ്പോള്‍
      കരിമുകിലെന്തോ കുറുമ്പുചൊല്ലി

മംഗളമധുരിമയോടെ പ്രിയരാധ
കണ്ണന്റെ കാതിലന്നെന്തുചൊല്ലീ?
     വെണ്ണിലാപ്പൊയ്കയില്‍ സഖീമാരുമായി നീ
     നര്‍ത്തനമാടുവാന്‍ വരുമോ കണ്ണാ ?

യമുനതന്‍ പുളിനത്തിലാരാത്രിയെന്തിനേ
പൂനിലാവോടിയൊളിച്ചുപോയി ?
    കണ്ണന്റെ രാസവിലാസങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ട്‌
    പൂനിലാച്ചന്ദ്രിക നാണിച്ചുപോയ്‌

ആരാത്രിയെന്തിനേ പൂങ്കുയില്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍
പാടാതെ കാതോര്‍ത്തു കാത്തിരുന്നൂ?
    കണ്ണന്റെ പുല്ലാങ്കുഴല്‍പ്പാട്ടുകേള്‍ക്കുവാന്‍
    മന്ത്രസ്വനം ധ്യാനിച്ചിരിക്കയാവാം

കളകളമൊഴുകുമാ കാട്ടാറുമെന്തിനേ
കണ്ണനെകാത്തുകാത്തന്നു കൊഞ്ചി ?
    മായാമയനവന്‍ പാടുന്ന പാട്ടിന്നു
    താളംപിടിക്കാന്‍ കൊതിക്കയാവാം

കണ്ണനെക്കാണാഞ്ഞിട്ടെന്തുതോന്നി?
ഒന്നുമേ തോന്നാനില്ലെന്നു തോന്നി
   മായക്കണ്ണനെന്‍ കണ്മുന്നിലില്ലെങ്കില്‍
   ഞാനില്ല ജീവതരംഗമില്ല

59. സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടൂ
കണ്ണാ നിന്‍ രൂപം
മോഹന സങ്കല്‍പ്പസൌന്ദര്യമൊത്തൊരാ
കൈവല്യകേദാരം

പീലിത്തിരുമുടി തെല്ലഴിഞ്ഞും
മയില്‍പ്പീലിയിലാകവേ പൊടിയണിഞ്ഞും
കാടിന്റെ നോവുകളെല്ലാമകറ്റുന്ന
കോലക്കുഴലിന്റെ സാന്ത്വനമായ്‌

കൂട്ടരുമൊത്തുള്ള തുള്ളിത്തിമിര്‍ക്കലും
കാട്ടിലൊന്നിച്ചുള്ള ഭോജനവും
ഏട്ടന്‍ ബലരാമനോടൊത്തൊരു നാട്യവും
ഭാഗവതാമൃതസൌന്ദര്യമായ്‌

രജനീ യമുനാ പുളിനങ്ങളെല്ലാം
നീലനിലാവു നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കേ
രാസകേളീലയഭാവങ്ങളെല്ലാം
രാധയില്‍ രാഗനിറം ചാര്‍ത്തി നിന്നു
മാധവനൊരു സ്വപ്നച്ചിമിഴില്‍ മറഞ്ഞു
ഞാനുമെന്‍ കണ്ണനെക്കാണാതലഞ്ഞു

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണാ
കാണണം നിന്‍ രൂപം
മോഹന സങ്കല്‍പ്പ സൌന്ദര്യമൊത്തൊരാ
കൈവല്യകേദാരം

58. ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം

ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം

ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം
ധ്യേയമതൊന്നേ നാരായണം..
നരായണാ എന്ന നാമ മന്ത്രം
മന്നില്‍ നാനാ ദു:ഖ നിവാരകം
നര ഹരി രൂപ സ്മരണമെന്നുള്ളില്‍
ഈശാവാസ്യ സുദര്‍ശനം

തൂണില്‍ തുരുമ്പില്‍ പുല്‍ക്കൊടിയില്‍
പ്രണവ സുനാദത്തിന്‍ നിര്‍ഝരി
പ്രത്യക്ഷ രൂപമായ്‌ താവക ചൈതന്യ
ധാരയില്‍ ഞാനുമൊരു വൈഖരി
നിത്യമനന്ത നഭസ്സില്‍ നിറയുമൊ-
രോങ്കാര മന്ത്ര സ്വരമഞ്ജരി
എന്‍ സപ്തസ്വര നീരാഞ്ജലി

ആയിരം രാഗങ്ങളാല്‍ വര്‍ണ്ണിച്ചുവെന്നാലും
ആകുമോ നിന്‍ മഹിമാ കഥനം
ആയിരം നാമങ്ങള്‍ നിത്യം ജപിച്ചാലും
തീരുമോ മാനസ താപത്രയം
കലിമലമകറ്റും നാരായണ മന്ത്ര
സ്മരണയിതാകട്ടെ എന്‍ സാധകം

57. ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ

ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ ഞാന്‍... 

ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ ഞാനെന്നകതാരിനുള്ളില്‍
കണ്ണനെക്കണ്ടുണരാന്‍
സാന്ദ്രാനന്ദം പാടി പുകഴ്ത്തിയ
ചെമ്പെയുമല്ലല്ലോ ഞാന്‍.
കണ്ണാ.....

ഭക്തയാം മഞ്ജുള നിത്യവും കണ്ടതും
കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണനെയല്ലോ
ആ തിരുമാറിലണിഞ്ഞുവിലസുന്ന
വനമാലയായതവള്‍
കണ്ണന്റെ ഗോപികയായതവള്‍


കണ്ണന്റെ ശിരസ്സിലെ വേപഥുപോക്കാന്‍
ഗോപികതന്‍ പദധൂളി
ദ്വാരകാനാഥന്റെ പൈദാഹമകറ്റാന്‍
വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്നോരവില്‍പ്പൊതി
ഭക്തിനിറച്ചെന്തു നീട്ടിയാലും കണ്ണന്‍
കൈനീട്ടി വാങ്ങുന്നൂ...  ആ
മലര്‍ക്കന്യാമണവാളനൊക്കെയുമാവാം

56. അപ്രതീക്ഷിതം

അപ്രതീക്ഷിതം

അപ്രതീക്ഷിതം സുപ്രസന്നമീ സുപ്രസാദ സങ്കീര്‍ത്തനം
അപ്രമേയ നിന്നാത്മ ചൈതന്യമാകവേ ഭുവി പൂരിതം
സര്‍വ്വസാഗര മന്തരീക്ഷ ധ്യോവിലും ക്ഷീര പഥത്തിലും
സത്യമാനന്ദ ചിന്തയാലുന്നതം നിന്‍ സ്മരണയും

അര്‍ക്ക ചന്ദ്രാതിയൊക്കെയും നിന്‍പ്രഭാപൂര നിര്‍ഭരം
നിര്‍മ്മലാനന്ദ സ്നേഹമൊക്കെയും നിര്‍മ്മമത നിറഞ്ഞതാം
നമ്മിലാകവേ പൂത്തുനില്‍പ്പൂ വിശുദ്ധി കൈക്കൊണ്ട പൂവുകള്‍
കാവുതോറും പറന്നു പാടി നടക്കയാണീ ചെറു പക്ഷിയും

താവകാനന്ദ മൂര്‍ഝയില്‍ ഞാനുമാക്കണി കണ്ടുണര്‍ ന്നുവോ
കേവലം മര്‍ത്ത്യ രൂപമെന്നതുമേവം ഞാനും മറന്നുവോ
ആത്മചൈതന്യ ധാരയിലൊരു കാല്‍പ്പനീക കവിതപോല്‍
നിത്യമാനന്ദ ചിന്തയില്‍ മനം എന്നുമെന്നുണര്‍ന്നേല്‍ ക്കുമോ

ദേഹബുദ്ധിയില്‍ ഞാനവിടുത്തെ ദാസനായി കൃതാര്‍ദ്ധനായ്‌
ജീവഭാവത്തില്‍ താവകാത്മാവിന്‍ ഭാഗമായ്‌ ഞാന്‍ വിലോലനായ്‌
ആത്മഭാവേന ഞാനവിടുത്തെ സത്തയില്‍ വിലയിക്കവേ
ഞാനും ചൈതന്യധാരയും എന്നുമേകമാം സത്തതൊന്നല്ലോ