പ്രണവ പ്രഹര്‍ഷം


പ്രണവ  പ്രഹര്‍ഷം

ഹൃദയത്തിന്‍ തന്ത്രിയില്‍
പ്രണവത്തിന്‍ ശ്രുതിയായി
അറിയുന്നു നിന്നെ ഞാനെന്നും
ഇടനെഞ്ചിലുണരുന്നെന്‍
ഡമരുവിന്‍ ദ്രുതതാളം
ഇടറാതെ മുറിയാതെയെന്നും

ചില്‍സ്വരൂപത്തിന്‍ ആദിമദ്ധ്യാന്തങ്ങള്‍
ഇരുളില്‍ പരതുന്ന നേരം 
അറിവിന്‍റെയറുനാഴി എണ്ണയാടിക്കുവാന്‍
വന്നു നീ സദ്‌ഗുരുവായി.
സിരകളില്‍ തുടിയായും
ഉണര്‍വ്വിന്റെ നിറവായും
എന്നുള്ളിലുണര്‍ത്തുപാട്ടായി

നീയില്ല ഞാനില്ല മറ്റൊന്നായില്ലില്ല
എല്ലാമൊരറിവിന്‍ പ്രഹര്‍ഷം.      
ഉണരുന്നിതെന്നിലും നിന്‍ ലീല നിറവാര്‍ന്ന
ചില്‍സ്വരൂപത്തിന്‍ പ്രകാശം.
ഇഹവുംപരവു,മെന്നകവും പുറവും
വേറല്ലയെന്നറിഞ്ഞാലും
വാഴ്വാം കിനാവിനു നിറഭംഗിയേറ്റുവാന്‍
ആരുണ്ടെനിക്കു നീയല്ലാതെ?
നീയെന്ന ഞാനല്ലാതെ?

അയ്യപ്പ തൃപ്പാദ പങ്കജ പൂജ

അയ്യപ്പ തൃപ്പാദ പങ്കജ പൂജ

അയ്യപ്പസ്വാമിയുടെ മേല്‍ശാന്തിയാവാന്‍ അവസരം കിട്ടുന്നയാള്‍ പുറപ്പെടാ ശാന്തിയാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് അയ്യപ്പന്‍ തന്‍റെ പ്രിയപുത്രനെന്നപോലെ സത്യമായ, പൊന്നുപതിനെട്ടാം പടിയില്‍  വാണരുളുന്ന, കണ്മുന്നില്‍  ദിവസവും കണി കാണുന്ന പ്രത്യക്ഷദൈവതമാണ്. അതിരാവിലെ ശ്രീകോവില്‍ തുറക്കുന്നതുമുതല്‍ വൈകുന്നേരം അയ്യപ്പനെ ഉറക്കി നടയടച്ച്  ഹരിവരാസനം പാടി പടിയിറങ്ങി മടങ്ങി പോകുന്നതുവരെയുള്ള സഗുണോപാസന മേല്‍ശാന്തിയ്ക്ക് കൈവല്യമാണ്. മുജ്ജന്മ സുകൃതമാണ്! ഭക്തജനസുകൃതമാണ്!


---------------------------------------------
അയ്യപ്പ തൃപ്പാദ പങ്കജ പൂജയില്‍
ആത്മാര്‍പ്പണം ചെയ്ത സാഫല്യം
ആര്‍ജ്ജിത പുണ്യസാഫല്യം
തിരുനടവീണു വണങ്ങി മണികൊട്ടുമ്പോള്‍
എപ്പോഴും എന്നുള്ളിലാനന്ദ നിര്‍വൃതി

ശ്രീകോവിലെത്തിയാലടിമുടി മന്ത്ര-
മുഖരിതം അയ്യപ്പ നാമജപം
നഭസ്സിലും മനസ്സിലും ശരണമന്ത്രങ്ങള്‍
ശ്രീകോവില്‍ നിറയും തിരുശംഖ നാദം

തുയിലുണര്‍ന്നേറ്റൊരാ ചിന്മയരൂപം
എണ്ണയും വാകയും തേച്ചൊരുക്കി
പുണ്യാഹമോടെ പുരുഷസൂക്തവും ചൊല്ലി
രുദ്രജപത്തോടെ അഭിഷേകമാടി
തുളസിയും ചന്ദനവുമാവോളം ചാര്‍ത്തി
അയ്യപ്പദര്‍ശനമൊരുക്കി വച്ചാല്‍
ഭക്തഹൃദയങ്ങള്‍ പുളകച്ചാര്‍ത്തണിയും
ദര്‍ശനപുണ്യ പ്രഭാതപൂജ
മന്നില്‍ അയ്യനയ്യപ്പനല്ലോ പൊന്‍കണി

പട്ടുടയാടയാല്‍ അലങ്കാരമാടി,
നൈവേദ്യമുണ്ണവേ മനം മയങ്ങീ
ചിന്മുദ്രയേന്തിയ കലിയുഗവരദന്‍
മേല്‍ശാന്തിയിവനോ പ്രിയതനയന്‍
അമ്മ ചൊരിയുമ്പോല്‍ വാത്സല്യാതിരേകം
നെഞ്ചകത്തേറ്റുന്ന പ്രിയതാതന്‍

ആയിരമായിരം ഭക്തഹൃദയങ്ങള്‍
ദര്‍ശനസൌഭാഗ്യമാര്‍ന്നു
അത്താഴപ്പൂജയും കഴിഞ്ഞു
പാരില്‍ പുകള്‍ പെറ്റ ഹരിവരാസനം
പാടിയാ സോപാനപ്പടിയിറങ്ങി
മനസ്സിലെ പടിപൂജ നൂറ്റൊന്നാവൃതം
നോല്‍ക്കവേ നരജന്മസാഫല്യമായ്‌

കുഞ്ഞിനെ താരാട്ടു പാടിയുറക്കിയപോല്‍
നിര്‍വൃതിയടയുന്ന സേവകന്‍
അമ്മ ചൊരിയുമ്പോല്‍ വാത്സല്യാതിരേകം
നെഞ്ചകത്തേറ്റുന്ന പ്രിയ താതന്‍..

73. അയ്യനെക്കാണാന്‍


അയ്യനെക്കാണാന്‍ 
സ്വാമി അയ്യനെക്കാണാന്‍
പടികള്‍ പതിനെട്ടൊന്നുകേറി 
കെട്ടിറക്കി നമിക്കുവാന്‍


സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം 
സ്വാമിയേ ശരണം
സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം 
അയ്യനേ അഭയം
             സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം 

പത്തുമെട്ടും മലകള്‍ ചുറ്റി
സ്വാമിതന്‍ പൂങ്കാവനം
സ്വാമി മലയില്‍ ശബരിമലയില്‍ 
ശരണഘോഷം ആരവം
             സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം

പടികള്‍ പതിനെട്ടാണു കോവിലില്‍
അയ്യനരുളും ശ്രീലകം
തത്ത്വമസിയുടെ തത്ത്വമുറയും
സ്വാമി അയ്യന്‍ ശ്രീപദം
            സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം

ശരമെടുത്തൊരു കന്നിയായ്‌ മല 
കയറി ഞാനും ധന്യനായ്‌
വിഗത ദുഖം ശരണ രുചിരം
പരമ ശാന്തിയിലഭയമായ്‌
           സ്വാമി ശരണം സ്വാമി ശരണം

72. ശരണം ശരണം ശബരിമാമല


ശരണം ശരണം ശബരിമാമല
വാഴുമയ്യന്‍ ശ്രീപദം
സകലദുഖ: ദുരിതഹരണം
ശരണദം ഹരിഹരസുതം
                                      ശരണം ശരണം

മണ്ഡലത്തിന്‍ മഹിമയെല്ലാം
വിണ്ടലത്തില്‍ നിറയവേ
കയറി ഞാനും തനുവില്‍ വ്രതമായ്‌
ശബരി മലയില്‍ പലവുരു
എങ്കിലും എന്നയ്യനേ 
എന്നുള്ളം, അഹമൊരു കാനനം
അരികള്‍ തിങ്ങിയും ഇരുളടഞ്ഞും
ജ്യോതി തേടും മാനസം
                                       ശരണം ശരണം

അരികിലടിവെച്ചഹമുടയ്ക്കാന്‍
അയ്യനെന്‍ ഗുരുവാകുകില്‍
മറ്റുപടികളതേറുവാന്‍ കൃപ
യിറ്റു വരുമെന്നായിടും
അനിശ,മവിടുന്ന,ണുവിടയ്ക്കെന്‍
നേര്‍ക്കു ദൃഷ്ടിപൊഴിക്കുകില്‍
പാപപുണ്യക്കെട്ടുകള്‍തന്‍
ഭാരമൊക്കെയൊഴിഞ്ഞിടും
                                        ശരണം ശരണം

71. അയ്യപ്പ നാമമുള്ളില്‍

http://www.youtube.com/watch?v=7oJIuwQwAXw


അയ്യപ്പ നാമമുള്ളില്‍

അയ്യപ്പ നാമമുള്ളില്‍ അനിശം മുഴങ്ങുമ്പോള്‍
അഴലുകള്‍ അകലുന്നു അകം നിറയുന്നു
സ്വാമിയേ ശരണം, ശരണമെന്നുരുകുമ്പോള്‍
വഴി കാട്ടുന്നൂ സ്വാമി ഗുരുവാകുന്നു

ഹരിഹരസംയുതം ദേവി പരിസേവിതം
ശബരിഗിരീശ്വര നിന്‍ തിരുനട സുരലോകം
ദ്വൈതമദ്വൈതങ്ങള്‍ തന്‍ പതിനെട്ടുപടി താണ്ടി
സ്വാമിയും ഭക്തനും ഒന്നായ്‌ മാറുന്നിടം
നാമ രൂപങ്ങള്‍ മായുന്നിടം

തത്ത്വമസീ മന്ത്രം... സ്വാമീ നിന്‍ നടയില്‍
പ്രത്യക്ഷ ഭാവത്തില്‍ പ്രണവ സ്വരം
നിത്യവുമെന്‍ നെഞ്ചില്‍ സ്പന്ദിതമാവതു
സത്യ സ്വരൂപാ നിന്‍ ശരണമന്ത്രം
സ്വാമിയേ അയ്യപ്പാ..ശരണമന്ത്രം

70. കാല്‍ വിരലുണ്ടു കിടപ്പൂ

കാല്‍ വിരലുണ്ടു കിടപ്പൂ

കാല്‍ വിരലുണ്ടു കിടപ്പൂ കണ്ണാ നീ
പ്രളയപയോധിയില്‍ ആലിലയില്‍
ശ്യാമള വര്‍ണ്ണനു മാത്രമോ ആലില
ത്തോണിയിലെന്നെയും കേറ്റുകില്ലേ?
ഗുരുവും വായുവും കൂട്ടിനുണ്ടെന്നാലും
തുണയായി ഞാന്‍ വന്നാല്‍ ചേര്‍ക്കില്ലേ?
കണ്ണാ...

സിദ്ധരും മുക്തരും മുനിവരരും വാഴ്ത്തും
തൃക്കാലിണകളിലെന്താവോ
കാല്‍ക്കല്‍ വീഴുന്നവര്‍ നിവൃതിയോടെയാ
കഴലിണ ചുംബിച്ചു മയങ്ങുന്നൂ
ഇത്രയ്ക്കു മധുരമോ നിന്‍ കാല്‍നഖകാന്തിയില്‍
ഇത്രപേര്‍ മയങ്ങാന്‍ എന്താവാം
കരാരവിന്ദേ പദാരവിന്ദം ചേര്‍ത്തു
നീയും കാല്‍ വിരലുണ്ണുന്നു

കാല്‍നഖമമര്‍ത്തിപ്പണ്ടു ത്രിവക്രയെ
സുന്ദരിയാക്കിച്ചമച്ചില്ലയോ
എന്നിട്ടും ശങ്കയോ ഗോപാല ബാലാ നിന്‍
നഖമുന തന്‍ മധു മാധുര്യം
ഇറ്റു മധുരമായാ മധുരിമ തന്‍
മുഗ്ധത ഞാനും നുകര്‍ന്നോട്ടെ
ആ സ്നിഗ്ധതയില്‍ ഞാനലിഞ്ഞോട്ടേ?

69. കണ്ണനെക്കാണാന്‍ മോഹം

കണ്ണനെക്കാണാന്‍ മോഹം


കണ്ണനെക്കാണാന്‍ മോഹം
ആ കഴലിണ തഴുകാന്‍ മോഹം
ഗുരുവായൂരിലെ കണ്ണന്റെ മുന്നില്‍
നിന്നു മുഴുകാന്‍ മോഹം
ചന്ദനം ചാര്‍ത്തിയ പൂമേനിയഴകില്‍
ഒന്നു തൊടാനൊരു മോഹം


കിങ്ങിണിചാര്‍ത്തിക്കാണുവാന്‍ മോഹം
കോലരക്കാലൊരു ചാന്തിടാന്‍ മോഹം
അണിവാകച്ചാര്‍ത്തുകഴിഞ്ഞൊരു കണ്ണന്റെ
കഴലിണ കാണാന്‍ എന്നുമേ മോഹം
ആര്‍ക്കും തൊടുവാനരുതാത്ത ദിവ്യമാം
മുത്തെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മോഹം


ആര്‍ക്കും തിരിയാ രഹസ്യമാണെകിലും
ഗീതാ സരിത്തിനെയറിയാന്‍ മോഹം
പാലതില്‍ വെണ്ണപോല്‍ എല്ലാടവും നിറ-
സത്തെന്നറിഞ്ഞിട്ടും മോഹം

ജനി മൃതിമോക്ഷം കിട്ടിയാലും മന്നില്‍
ഈ മോഹമൊഴിയണമെന്നില്ല മോഹം

68. മാധവാ സുന്ദരാ മന മോഹനാ

മാധവാ സുന്ദരാ മന മോഹനാ


മാധവാ സുന്ദരാ മന മോഹനാ
രഞ്ജകാ മന രഞ്ജകാ മുരളീധരാ
കാളിയ മര്‍ദ്ദനാ കരുണാകരാ
നന്ദനാ യദുനന്ദനാ നന്ദലാലാ

ഗോപികാ ഗീതമോ മധുസൂദനാ...
നിനക്കായിരം ഗോപികള്‍തന്‍ മധുരോക്തിയോ

ഗോപസ്ത്രീകള്‍ തന്‍ പദ ധൂളിയോ 
നൂറു വേദാദി കര്‍മ്മാദി ശാസ്ത്രങ്ങളോ
ഏറെയിഷ്ടമെന്തെന്റെ വാസുദേവാ
നിനക്കേറെയിഷ്ടമെന്തെന്‍ മന മോഹനാ

പാവം കുചേലന്റെ കല്ലവിലോ

തുളസീ തീർത്ഥത്തിൻ നൈർമ്മല്യമോ 
ചെമ്പൈസ്വാമിതന്‍ സ്വരസാരമോ
പൂന്താനപ്പാനതന്‍ പനിനീരോ
നിനക്കായ്‌ തുടിക്കുമെന്‍ ഹൃത്താളമോ
നിറകണ്ണിലൂറുന്ന സാഫല്യമോ
ഏറെയിഷ്ടമെന്തെന്റെ വാസുദേവാ
നിനക്കേറെയിഷ്ടമെന്തെന്‍ മന മോഹനാ

67. വാതാലയേശന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍

വാതാലയേശന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍

വാതാലയേശന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍
ഭവദുരിതം മറക്കും
ഞാനെന്‍ ഭവദുരിതം മറക്കും
വാകച്ചാര്‍ത്തിനെന്‍ കണ്ണനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍
ചന്ദനഗന്ധം പരക്കും മനസ്സില്‍
നിര്‍വൃതി നീരണയും
ഉഷപ്പൂജയിലെ കണ്ണനെ കണ്ടാല്‍
മതിമറന്നുള്ളം തുടിക്കും എന്റെ
മതിമറന്നുള്ളം തുടിക്കും
വാതാലയേശന്റെ

കാനനഛായയും കാര്‍മുകിലും എന്നില്‍
കണ്ണന്റെ രൂപമാവും
മാനസമന്ദിരമാതിരരാവുപോല്‍
സാദരമണിഞ്ഞൊരുങ്ങും
ഞാനൊരു ഗോപികയായ്‌ ചമയും
 തിരുനട വൃന്ദാവനമാവും
വാതാലയേശന്റെ

കാടിന്റെ രോമാഞ്ചമെല്ലാമണിയുന്ന
പൂക്കടമ്പിന്‍ ചോട്ടില്‍
കണ്ണന്റെ കന്നായി മാറിയെന്നാലോ
കോലക്കുഴല്‍ കേള്‍ക്കാം
അമൃതുപോല്‍ നല്‍നറും പാല്‍ ചുരത്താം
ഭക്തര്‍ തന്‍ ജന്മസാഫല്യമാകുന്നൊരീ
നടയില്‍ വന്നൊന്നു നിന്നാല്‍
മായമൊക്കെ കളയാം മനസ്സിന്റെ
മോഹമൊക്കെത്തീര്‍ക്കാം
നാകങ്ങള്‍തോല്‍ക്കുന്ന ശ്രീഗുരുവായൂരില്‍
അഭയം തേടിയെന്നാല്‍
നടതുറക്കുമ്പോളെന്‍ കണ്ണനെ കണ്ടാല്‍
കാണാന്‍ മറ്റൊന്നുമില്ല

66. ഗുരുവായൂരില്‍ തൊഴുതു നില്‍ക്കുമ്പോള്‍

ഗുരുവായൂരില്‍ തൊഴുതു നില്‍ ക്കുമ്പോള്‍

ഗുരുവായൂരില്‍ തൊഴുതു നില്‍ ക്കുമ്പോള്‍
ജപമായി നാവില്‍ നിന്‍ സഹസ്രനാമം
ആയിരം നാമത്താല്‍ എങ്ങിനെ വാഴ്ത്തും
ശതകോടിസൂര്യപ്രഭയാണു നീ
ലീലാവിലാസങ്ങള്‍ എങ്ങിനെയറിയും
ധ്യാന സ്വരൂപമെനിക്കപ്രാപ്യം

ചന്ദനച്ചാര്‍ത്തണിഞ്ഞാ ദിവ്യരൂപമെന്നു-
ള്ളില്‍ നിറയ്ക്കാന്‍ വെമ്പല്‍ പൂണ്ടും
കേശാദി പാദമെന്‍  കണ്ണില്‍ നിറയ്ക്കാന്‍
പലവുരു തിരക്കില്‍ എത്തി നോക്കിയും
നടയ്ക്കലെത്തുമ്പോള്‍ എന്തേ കണ്ണാ
കണ്ണുകള്‍ താനെ അടഞ്ഞുപോയീ.. എന്റെ
കണ്ണുകളെന്തേ അടഞ്ഞു പോയി
ശ്രീകോവില്‍ ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം വെയ്ക്കുമ്പോള്‍
ആ മുഖമോര്‍മ്മയില്‍ മറഞ്ഞും പോയീ

കാണിക്കയിട്ടിടാന്‍ ഇന്നും മറന്നു ഞാന്‍
എന്നിലെ ഞാനെന്ന ഭാവം
എന്നിനിക്കാണും കണ്ണാ.. എന്നിനിയാകുമീ
കാണിക്കയാമഹം നല്‍കാന്‍
അല്ലെങ്കില്‍ കണ്ണാ എടുത്താലുമെന്നഹം
നിന്റേതുമാത്രമല്ലേ കണ്ണാ ഇതും
നിന്‍ കൃപ മാത്രമല്ലേ

65. ശ്രീ ഗുരുവായൂ പുരമതി രമണീയം

ശ്രീ ഗുരുവായൂ പുരമതി രമണീയം


ശ്രീ ഗുരുവായൂ പുരമതി രമണീയം
ഭൂലോകവൈകുണ്ഠം ശ്രീകൃഷ്ണ സാന്നിദ്ധ്യം
ഭക്തപരായണം നാരായണനാമം
നിത്യം മുഴങ്ങും ഗേഹമിതതിപുണ്യം

തംബുരു ശ്രുതിയൊത്ത സ്വരമൊന്നിടറിയപ്പോള്‍
തുമ്പമകറ്റി ചെമ്പയ്ക്കു സ്വരമായി
ഏകാദശീ പുണ്യ സാന്നിദ്ധ്യമായിന്നും
ചെമ്പൈസംഗീത സദിരുമിന്നതി പുണ്യം

അദ്വൈതസാരസര്‍വ്വം ജ്ഞാനപ്പാനയായി
പൂന്താനഭക്തിയേവം മുക്തിനിദാനമായി
ഭക്തി വിഭക്തി സര്‍വ്വം നര നാരായണീയം
വന്ദിത ചരണയുഗം അതിരുചിരാഭലോലം

ചന്ദന ചര്‍ച്ചിതം രൂപമതിമംഗളം
തുളസീദള പരിവേഷിതം അംഗോപാംഗം
പുഞ്ചിരി കളിയാടും കൃഷ്ണശില മോഹനം
കൃഷ്ണനാമം മുഴങ്ങും നഭസ്സുമിന്നഭിരാമം

64. പാഹി ജഗജ്ജനനി..

പാഹി ജഗജ്ജനനി..
 പാഹി ജഗജ്ജനനി.. അമ്മേ
പാഹി ജഗജ്ജനനി
പരമാനന്ദ ദായിനി നാരായണി
അക്ഷര മാലയാല്‍ കോര്‍ത്തിടാം
ഞാനെന്റെ അശ്രുകണമാകും
അക്ഷതനൈവേദ്യം

വിദ്യാവിശേഷ ബുദ്ധിപ്രദായനി
വീണാപ്രവീണ വാദ്യവിനോദിനി
നിഗമാഗമ സൂത്ര സവിശേഷമലംകൃത
സുകൃതാദികാരിണി കാലാതിവര്‍ത്തിനീ

വാസന്ത പഞ്ചമി നാളിലുമെന്നുമെന്നും
സാരസ്വതമന്ത്ര ആരതിയായ്‌ മനം
അന്തരമന്തരേ അക്ഷരമെന്നിലെ
അക്ഷരാതീതപ്പൊരുളായരുളണേ
ചിത്തത്തിലാ ദിവ്യ പ്രഭയാം ഭാസുര
ദീപ്തിയതെല്ലാം വിദ്യയായ്‌ തെളിയണേ

63. വില്വ പത്രങ്ങളാല്‍ വിണ്ണവര്‍ പൂജിക്കും

വില്വ പത്രങ്ങളാല്‍ വിണ്ണവര്‍ പൂജിക്കും
ഓം നമഃ ശിവായ...
വില്വ പത്രങ്ങളാല്‍ വിണ്ണവര്‍ പൂജിക്കും
വില്വാദ്രി നാഥാ പ്രണാമം
കാമാരിയെങ്കിലും മാതാ മഹേശ്വരിതന്‍
മഹിമയെഴും നാഥാ വന്ദനം
സാഷ്ടാംഗ ദണ്ഡ നമസ്കാരം

കാളിക്കു ദാസനാം കവി പണ്ടു പാടീ
പാര്‍വ്വതീ പ: രമേശ്വരൌ
പാര്‍വ്വതീപരമേശ നാമങ്ങള്‍ക്കുള്ളിലും
ലക്ഷ്മീ സമേതം വൈകുണ്ഠ നാഥന്‍
ആദി ഗുരുവായ ശങ്കരനും തേടി
ശങ്കര നാരായണ സദ്‌ ദര്‍ശനം
വില്വ പത്രങ്ങളും തുളസിക്കതിരും
ശ്രീലകമുള്ളിലലങ്കാരം.. അവിടെ
ശങ്കര നാരായണ സത്യ ദര്‍ശനം

അര്‍ദ്ധനാരീശ്വര നിന്നുടല്‍ പാതിയില്‍
സര്‍വ്വചരാചര പ്രാണന്‍
പ്രകൃതിയും മായയും ഒരു മറവാക്കി നിന്‍
നടരാജ നടനം തുടരുമ്പോള്‍
താണ്ഡവ നൃത്തത്തിന്‍ താളക്രമമാണീ

അണ്ഡകടാഹത്തിന്‍ ഹൃദ്‌ സ്പന്ദനം

62 മനസാ സ്മരാമി

മനസാ സ്മരാമി
കരാരവിന്ദേന പദാരവിന്ദം
മുഖാരവിന്ദേ വിനിവേശയന്തം
വടസ്യ പത്രസ്യ പുടേ ശയാനം
ബാലം മുകുന്ദം മനസാ സ്മരാമി
ബാലം മുകുന്ദം ശിരസാ നമാമി

മനസാ സ്മരാമി സദാ മുഖാരവിന്ദം
മുകുന്ദ മുഖാരവിന്ദം
ശിരസാ നമാമി മുദാ പാദാരവിന്ദം
യദു നന്ദന പാദാരവിന്ദം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

നിഗമാഗമ സാരാമൃത ഗേഹം
ചിത്തവിലാസം ചിന്മയ രൂപം
മായാ മാനവ രൂപധാരിണം
നിത്യ നിരാമയ നിര്‍ഗുണ ഭാവം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

ഏതെന്‍ സഗുണാരാധക ദേവം
അവ്യയമഭയം ഗോപകുമാരം
നിത്യ വിരാജിത മമ മനവാസം
വ്യാധിത്രയ ദൂരീകൃത സുകൃതം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം...

സര്‍വ്വാലംകൃത പീത ധാരിണം
വംശിവാദകം മാനസ ചോരം
നവനീതാമൃത ഗന്ധ പൂരിതം
ശ്രീ ഗുരുവായുര്‍പുര വിലാസിതം
ഭജരേ യദു നന്ദകുമാരം....

61. ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം

ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം

ഭഗവന്തം കൃഷ്ണം
ചേതോഹരമാണാ രൂപം
ചേതനയില്‍ കളിയാടീടുന്നൊരു
പീലിക്കതിരാണാ ഭാവം

അംബരമാകാശമണ്ഡകടാഹമിതെല്ലാ
മവിടുത്തെ ദിവ്യ പ്രഭാവം
അതിലൊരു നാന്മുഖ പ്രതിഭയാലല്ലോ
പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി പ്രതിഭാസം
വിശ്വം നിറഞ്ഞും ഭരിച്ചും വിളങ്ങും
വിഷ്‌ണുവല്ലോ വിരാട്‌ പുരുഷന്‍

പരമാണുതാണ്ഡവ ധ്രുതതാളം
പ്രപഞ്ചജീവന ഡമരു രവം
ആ സംഹാരതാളത്തിലാനന്ദ നൃത്തമാടും
വിശ്വൈകമൂര്‍ത്തിയല്ലോ പരമേശന്‍

നേരിന്റെ നേരറിഞ്ഞറിവുണര്‍വ്വാകുവാന്‍
സകലേശാ നീയരുളേണം
പ്രപഞ്ച സത്യ പ്രഭയിലലിയാന്‍ വെമ്പും
തിരിനാളമല്ലോ ഞാന്‍

60. കണ്ണനെ കാണുമ്പോള്‍

കണ്ണനെ കാണുമ്പോള്‍
കണ്ണനെ കാണുമ്പോളെന്തു തോന്നീ ?
       കായാമ്പൂവിതളെന്നുതോന്നി
മായാമയനാം കണ്ണനെക്കണ്ടപ്പോള്‍
      കരിമുകിലെന്തോ കുറുമ്പുചൊല്ലി

മംഗളമധുരിമയോടെ പ്രിയരാധ
കണ്ണന്റെ കാതിലന്നെന്തുചൊല്ലീ?
     വെണ്ണിലാപ്പൊയ്കയില്‍ സഖീമാരുമായി നീ
     നര്‍ത്തനമാടുവാന്‍ വരുമോ കണ്ണാ ?

യമുനതന്‍ പുളിനത്തിലാരാത്രിയെന്തിനേ
പൂനിലാവോടിയൊളിച്ചുപോയി ?
    കണ്ണന്റെ രാസവിലാസങ്ങള്‍ കണ്ടിട്ട്‌
    പൂനിലാച്ചന്ദ്രിക നാണിച്ചുപോയ്‌

ആരാത്രിയെന്തിനേ പൂങ്കുയില്‍ക്കൂട്ടങ്ങള്‍
പാടാതെ കാതോര്‍ത്തു കാത്തിരുന്നൂ?
    കണ്ണന്റെ പുല്ലാങ്കുഴല്‍പ്പാട്ടുകേള്‍ക്കുവാന്‍
    മന്ത്രസ്വനം ധ്യാനിച്ചിരിക്കയാവാം

കളകളമൊഴുകുമാ കാട്ടാറുമെന്തിനേ
കണ്ണനെകാത്തുകാത്തന്നു കൊഞ്ചി ?
    മായാമയനവന്‍ പാടുന്ന പാട്ടിന്നു
    താളംപിടിക്കാന്‍ കൊതിക്കയാവാം

കണ്ണനെക്കാണാഞ്ഞിട്ടെന്തുതോന്നി?
ഒന്നുമേ തോന്നാനില്ലെന്നു തോന്നി
   മായക്കണ്ണനെന്‍ കണ്മുന്നിലില്ലെങ്കില്‍
   ഞാനില്ല ജീവതരംഗമില്ല

59. സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ടൂ
കണ്ണാ നിന്‍ രൂപം
മോഹന സങ്കല്‍പ്പസൌന്ദര്യമൊത്തൊരാ
കൈവല്യകേദാരം

പീലിത്തിരുമുടി തെല്ലഴിഞ്ഞും
മയില്‍പ്പീലിയിലാകവേ പൊടിയണിഞ്ഞും
കാടിന്റെ നോവുകളെല്ലാമകറ്റുന്ന
കോലക്കുഴലിന്റെ സാന്ത്വനമായ്‌

കൂട്ടരുമൊത്തുള്ള തുള്ളിത്തിമിര്‍ക്കലും
കാട്ടിലൊന്നിച്ചുള്ള ഭോജനവും
ഏട്ടന്‍ ബലരാമനോടൊത്തൊരു നാട്യവും
ഭാഗവതാമൃതസൌന്ദര്യമായ്‌

രജനീ യമുനാ പുളിനങ്ങളെല്ലാം
നീലനിലാവു നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കേ
രാസകേളീലയഭാവങ്ങളെല്ലാം
രാധയില്‍ രാഗനിറം ചാര്‍ത്തി നിന്നു
മാധവനൊരു സ്വപ്നച്ചിമിഴില്‍ മറഞ്ഞു
ഞാനുമെന്‍ കണ്ണനെക്കാണാതലഞ്ഞു

സന്ധ്യയ്ക്കു നാമം ജപിക്കുമ്പോള്‍ കണ്ണാ
കാണണം നിന്‍ രൂപം
മോഹന സങ്കല്‍പ്പ സൌന്ദര്യമൊത്തൊരാ
കൈവല്യകേദാരം

58. ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം

ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം

ഗേയമതൊന്നേ നാരായണനാമം
ധ്യേയമതൊന്നേ നാരായണം..
നരായണാ എന്ന നാമ മന്ത്രം
മന്നില്‍ നാനാ ദു:ഖ നിവാരകം
നര ഹരി രൂപ സ്മരണമെന്നുള്ളില്‍
ഈശാവാസ്യ സുദര്‍ശനം

തൂണില്‍ തുരുമ്പില്‍ പുല്‍ക്കൊടിയില്‍
പ്രണവ സുനാദത്തിന്‍ നിര്‍ഝരി
പ്രത്യക്ഷ രൂപമായ്‌ താവക ചൈതന്യ
ധാരയില്‍ ഞാനുമൊരു വൈഖരി
നിത്യമനന്ത നഭസ്സില്‍ നിറയുമൊ-
രോങ്കാര മന്ത്ര സ്വരമഞ്ജരി
എന്‍ സപ്തസ്വര നീരാഞ്ജലി

ആയിരം രാഗങ്ങളാല്‍ വര്‍ണ്ണിച്ചുവെന്നാലും
ആകുമോ നിന്‍ മഹിമാ കഥനം
ആയിരം നാമങ്ങള്‍ നിത്യം ജപിച്ചാലും
തീരുമോ മാനസ താപത്രയം
കലിമലമകറ്റും നാരായണ മന്ത്ര
സ്മരണയിതാകട്ടെ എന്‍ സാധകം

57. ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ

ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ ഞാന്‍... 

ആഞ്ഞമല്ലല്ലോ ഞാനെന്നകതാരിനുള്ളില്‍
കണ്ണനെക്കണ്ടുണരാന്‍
സാന്ദ്രാനന്ദം പാടി പുകഴ്ത്തിയ
ചെമ്പെയുമല്ലല്ലോ ഞാന്‍.
കണ്ണാ.....

ഭക്തയാം മഞ്ജുള നിത്യവും കണ്ടതും
കാര്‍മുകില്‍ വര്‍ണ്ണനെയല്ലോ
ആ തിരുമാറിലണിഞ്ഞുവിലസുന്ന
വനമാലയായതവള്‍
കണ്ണന്റെ ഗോപികയായതവള്‍


കണ്ണന്റെ ശിരസ്സിലെ വേപഥുപോക്കാന്‍
ഗോപികതന്‍ പദധൂളി
ദ്വാരകാനാഥന്റെ പൈദാഹമകറ്റാന്‍
വിയര്‍പ്പില്‍ കുതിര്‍ന്നോരവില്‍പ്പൊതി
ഭക്തിനിറച്ചെന്തു നീട്ടിയാലും കണ്ണന്‍
കൈനീട്ടി വാങ്ങുന്നൂ...  ആ
മലര്‍ക്കന്യാമണവാളനൊക്കെയുമാവാം

56. അപ്രതീക്ഷിതം

അപ്രതീക്ഷിതം

അപ്രതീക്ഷിതം സുപ്രസന്നമീ സുപ്രസാദ സങ്കീര്‍ത്തനം
അപ്രമേയ നിന്നാത്മ ചൈതന്യമാകവേ ഭുവി പൂരിതം
സര്‍വ്വസാഗര മന്തരീക്ഷ ധ്യോവിലും ക്ഷീര പഥത്തിലും
സത്യമാനന്ദ ചിന്തയാലുന്നതം നിന്‍ സ്മരണയും

അര്‍ക്ക ചന്ദ്രാതിയൊക്കെയും നിന്‍പ്രഭാപൂര നിര്‍ഭരം
നിര്‍മ്മലാനന്ദ സ്നേഹമൊക്കെയും നിര്‍മ്മമത നിറഞ്ഞതാം
നമ്മിലാകവേ പൂത്തുനില്‍പ്പൂ വിശുദ്ധി കൈക്കൊണ്ട പൂവുകള്‍
കാവുതോറും പറന്നു പാടി നടക്കയാണീ ചെറു പക്ഷിയും

താവകാനന്ദ മൂര്‍ഝയില്‍ ഞാനുമാക്കണി കണ്ടുണര്‍ ന്നുവോ
കേവലം മര്‍ത്ത്യ രൂപമെന്നതുമേവം ഞാനും മറന്നുവോ
ആത്മചൈതന്യ ധാരയിലൊരു കാല്‍പ്പനീക കവിതപോല്‍
നിത്യമാനന്ദ ചിന്തയില്‍ മനം എന്നുമെന്നുണര്‍ന്നേല്‍ ക്കുമോ

ദേഹബുദ്ധിയില്‍ ഞാനവിടുത്തെ ദാസനായി കൃതാര്‍ദ്ധനായ്‌
ജീവഭാവത്തില്‍ താവകാത്മാവിന്‍ ഭാഗമായ്‌ ഞാന്‍ വിലോലനായ്‌
ആത്മഭാവേന ഞാനവിടുത്തെ സത്തയില്‍ വിലയിക്കവേ
ഞാനും ചൈതന്യധാരയും എന്നുമേകമാം സത്തതൊന്നല്ലോ