41 മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം

മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം


മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം കണ്ടു
മനസ്സാകെ വപുസ്സാകെ നിറഞ്ഞ നേരം
മാളികപ്പുറത്തുള്ളോരമ്മതന്‍ മുന്നില്‍
കാണിക്കയും വെച്ചു പിരിഞ്ഞ നേരം
മാമലകേറിയ കന്നി അയ്യപ്പനാം
പകലോനും പടിപൂജ നടത്തുന്നേരം
ധന്യനായ്‌ ഗദ്‌ ഗദകണ്ഠനായ്‌ ഞാനെന്റെ
മണികണ്ഠാ മ്റ്റെല്ലാം മറന്നുപോയീ

നാവോറു പാടി നാഗത്താനെ വാഴ്ത്തി
കാലദോഷമകറ്റാന്‍ മഞ്ഞള്‍ പൂശി
കാലവും കാവലായ്‌ നില്‍ക്കുമീ മലയില്‍
കാണിക്കവയ്ച്ചതിന്നെന്റെ ഉള്ളം
അടിമലരില്‍ മലരായി അര്‍ച്ചിച്ചതെല്ലാം
ഒരുപിടിയവില്‍ചേര്‍ത്തു നേദ്യമാക്കി
മണികണ്ഠന്‍ മടിയിലിട്ടമൃതാക്കി മാറ്റുമ്പോള്‍
പൈദാഹമെല്ലാം തീര്‍ന്നൊഴിയും

മുന്‍പേ ഞാന്‍ കണ്ടൊരഭിഷേക ദര്‍ശനം
ഹരിഹരപുത്രന്റെ വരപ്രസാദം
എന്നുള്ളിലുള്ളതും നിന്നുള്ളിലുള്ളതും
ശബരിഗിരീശന്റെ ചിന്മുദ്ര
കറുപ്പുടുത്താലും കാവിയുടുത്താലും
എല്ലാരുമെല്ലാരും അയ്യപ്പന്‍
കലിമലമെല്ലാമൊടുങ്ങുവാനവിടുത്തെ
തിരുവടിമാത്രം ശരണം ശരണം

40 മാമയില്‍വാഹന മദനകളേബര

















മാമയില്‍ വാഹന മദനകളേബര

മാമയില്‍ വാഹന മദനകളേബര
മഹിയില്‍ നിന്‍ മഹിമ വിശേഷം
ഈ മഹിയില്‍ നിന്‍ മഹിമ വിശേഷം
ദേവസേനയ്ക്കും അഥിപന്‍ നീ
നിന്‍ വേലാലുലകം ഭദ്രം

വള്ളിമണാളനെന്നുള്ളമറിഞ്ഞവന്‍
അറിവിനെയുണര്‍വാക്കുന്നോന്‍
അച്ഛനുവേദപ്പൊരുളറിവേകിയ
അറുമുഖനറിവിന്നുടയോന്‍
താരക നിഗ്രഹ മാമവ രക്ഷക
പളനിയിലമരും പരമന്‍
നറു ഭസ്മക്കുറിയാല്‍ സുഭഗന്‍

നിത്യനിരാമയ ശുദ്ധസ്വരൂപന്‍
സത്യവേലായുധപ്പെരുമാള്‍
മുക്താംബരധരനംബികതനയന്‍
ഭക്തഹൃദയാഭിരാമന്‍ ബാല
സുബ്രഹ്മണ്യം നമാമി
ബാല സുബ്രഹ്മണ്യം നമാമി

39 ശബരി ഗിരീശ പ്രസാദം


ആചന്ദ്ര താര പ്രകാശം

ആചന്ദ്ര താര പ്രകാശം
ദിവ്യമയ്യപ്പ രൂപം മനസ്സില്‍ വിരിഞ്ഞാല്‍
ശബരിഗിരീശ പ്രസാദം
സ്വാമി ശബരിഗിരീശപ്രസാദം

കെട്ടും വിരിയും കൊണ്ടേ - മലയില്‍
അയ്യപ്പസ്വാമിയെ കണ്ടൂ
പാപച്ചുമടുമിറക്കീ -ദിവ്യ
കാരുണ്യമുള്ളും നിറച്ചൂ
ഭക്തപ്രിയ മുക്തിപ്രദ പാപഹരനയ്യന്‍
ആശ്രിതവത്സലനയ്യന്‍ -എന്നും
ആമയം തീര്‍ക്കും ദേവന്‍

മേലെ മാളികപ്പുറവും -താഴെ
ഭസ്മക്കുളവും കണ്ടൂ
വിരിവെച്ചു സദ്യയുമുണ്ടു-ഭുക്തി
മോഹസഹസ്രമൊടുക്കീ
കലികാല ദുരിതത്തിനേകാശ്രയമയ്യന്‍
പരമപ്രകാശം ദേവന്‍- പാരിന്‍
കണികണ്ട കൈവല്യമയ്യന്‍

38 ശക്തി വടിവേലനെന്നും

ശക്തി വടി വേലനെന്നും

ശക്തി വടി വേലനെന്നും
മുക്തി തരും ബാലനെന്നും
സക്തി പോക്കും പൊരുളെന്നും
പുകളേറും മുരുകന്‍

ശക്തി വടി വേലനെന്നും

മാമയിലേറി വന്നീ
മായയെ നീക്കുമയ്യന്‍
താതനായോതിയല്ലോ
വേദപ്പൊരുള്‍
വേലേന്തി നില്‍ക്കുമയ്യന്‍
ഉലകം കാക്കുമയ്യന്‍
വിഘ്നനമകറ്റും
വിനായക സോദരന്‍

മാമലയേറി നില്‍ക്കും
അയ്യപ്പസ്വാമിയേപ്പോല്‍
ആപത്ബാന്ധവനീ
കലിയുഗവരദനയ്യന്‍
ഷണ്മുഖാ നീയുള്ളില്‍
നിറഞ്ഞെന്നാല്‍
ഷഡ്‌ വൈരികള്‍
എല്ലാം പോയ്മറയും

വേലേന്തി നില്‍ക്കുമയ്യന്‍
ഉലകം കാക്കുമയ്യന്‍
വിഘ്നനമകറ്റും
വിനായക സോദരന്‍

ന്നും

37 വരമേകണം

വരമേകണം ദിവ്യ മനമാകണം

വരമേകണം ദിവ്യ മനമാകണം
നിന്‍ കരുണയ്ക്കു വിളയാടാന്‍ ഇടമാവണം
ഇടറാതെ നിറയുന്ന കൃപയാവണം കണ്ണാ
അകതാരിലെപ്പൊഴും നീയാകണം
ഗുരുവായൂരപ്പാ നീ കനിവേകണം

സ്വരമാകവേ കാവ്യ രസമാകണം
കാവ്യ രസമൊക്കെവേ ദിവ്യ പ്രഭ ചൂടണം
തടയാതെ വിരല്‍ത്തുമ്പില്‍ വാക്കെത്തണം
ആ വരികളില്‍ കാര്‍വര്‍ണ്ണനൊളിയാകണം
ലീലാ നടനത്തിന്‍ ലയം തോന്നണം
ഇടക്കയില്‍ താനേ ശ്രുതി ചേരണം
അതില്‍ ഗീതാഗോവിന്ദ മധുവൂറണം

എന്നും വലത്തിരുന്നെന്റെ ചുവടുകളെ
നിത്യ പ്രദിക്ഷിണമാക്കേണം
അശനം ചെയ്യുന്നതെല്ലാമെന്നുള്ളില്‍
നിന്‍പുണ്യ ഹോമമതാകേണം
എന്നും മതികെട്ടു വീണുറങ്ങുമ്പോളതും
നിന്‍ നമസ്കാരമായ്‌ മാറേണം
എന്‍ സുഖ കാമനാ കര്‍മ്മങ്ങളെല്ലാം
നിന്നെപ്പണിയാനാകേണം നിന്‍
സാധനാ സാന്നിദ്ധ്യമാകേണം
എന്‍ ധ്യാനസപര്യകളാകേണം

36 വേദ വേദാന്തപ്പൊരുളെന്റെ അയ്യന്‍



വേദ വേദാന്തപ്പൊരുളെന്റെ അയ്യന്‍

പന്തളത്തരചന്റെ മണികണ്ഠനയ്യന്‍
ഹരിഹരതനയനാം മോഹിനീസുതന്‍
ശരണാഗതരുടെ കണ്‍കണ്ട ദൈവം
ഓങ്കാരപ്പൊരുളിന്റെ കൈവല്യമൂലം
കൈവന്നപുണ്യത്തിന്‍ സായൂജ്യമയ്യന്‍
കൂപ്പിടും കൈകളിലനവരതം
ചൊരിയുന്നു കാരുണ്യവര്‍ഷ മനന്തനയ്യപ്പനയ്യന്‍
അയ്യപ്പനയ്യന്‍ .......അയ്യപ്പനയ്യന്‍

വേദ വേദാന്തപ്പൊരുളെന്റെ അയ്യന്‍
വേദന തീര്‍ക്കുന്ന കാരുണ്യമയ്യന്‍
വേദങ്ങളയ്യന്‍ ശാസ്ര്തങ്ങളയ്യന്‍
വേപഥുവാറ്റുന്ന സാന്ത്വനമയ്യന്‍

മഞ്ഞുമലയില്‍ തപസ്സിരിക്കും
മാളികപ്പുറത്തമ്മതന്‍ വരദാനമയ്യന്‍
മാനസഗര്‍വ്വമാം മഞ്ഞുരുകും
മാമലയിലെത്തി എന്‍ അയ്യനെത്തൊഴുതാല്‍

പതിനെട്ടു പടികളാം ശാസ്ത്രങ്ങളും
പടി പടിയായി പഠിച്ചു കേറി
സവിധത്തിലെത്തുമ്പോള്‍
അറിയുന്നു ഞാന്‍ എന്റെ
അറിവൊക്കെ അയ്യനാണെന്ന സത്യം
ഓരോ അയ്യപ്പനുമയ്യനാണെന്ന സത്യം

35 വെണ്ണയല്ലേ ഉണ്ണിക്കണ്ണനല്ലേ

വെണ്ണയല്ലേ ഉണ്ണിക്കണ്ണനല്ലേ


വെണ്ണയല്ലേ ഉണ്ണിക്കണ്ണനല്ലേ
കായാമ്പൂവര്‍ണ്ണനെന്‍ പുണ്യമല്ലേ

നല്‍നറും പാലതില്‍ വെണ്ണയീമട്ടില്‍
കണ്ണനുലാവുന്നുണ്ടെല്ലാടവും
പൈക്കളെ മേക്കുന്ന ഭാവത്തിലീ വിശ്വം
കാക്കുന്നതും കണ്ണനെന്നുമെന്നും

ഗോപികാനാരിമാരെല്ലാരുമമ്മമാര്‍
കണ്ണന്നു പീയൂഷമേകിയവര്‍
ഗോക്കളുമമ്മമാര്‍ ശ്യാമളവര്‍ണ്ണന്നു
പാലമൃതൂട്ടിയും ധന്യരായി

വേദവേദാന്തിക്കുമീശ്വരനാം കണ്ണന്‍
വേദാന്തസാരസര്‍വ്വസ്വം ഭവാന്‍
നാദനിരാമയമോങ്കാരമാണല്ലോ
ഗീതാമനോഹര ദുഗ്ധ ധാര