45. ഭുജഗേന്ദ്ര ശായിനം

ഭുജഗേന്ദ്ര ശായിനം


ഭുജഗേന്ദ്ര ശായിനം ലക്ഷ്മീ സേവിതം
ഗോവിന്ദനുള്ളില്‍ വസിതം
എന്നുള്ളവും
ദേവ ദേവേശസവിധം
നാരായണാ ഹരേ നാരായണാ നാമം
എന്നുള്ളില്‍ നിത്യ മുഖരം
പദ പങ്കജം ....
എന്നുള്ളില്‍ നിത്യ ഹരിതം


പാഴിലായ്‌ പോകാതെ കര്‍മ്മവും കാലവും
വാഴ്വിനു തുണയായിത്തീരാന്‍
കഴലിണപണിയും മനമൊന്നുണരാന്‍
മനസ്സിലുഷസ്സായൊരുദയം
എന്നുള്ളില്‍
എന്നുമാ ദിവ്യസവിതം


നേരിന്റെ നേര്‍വ്വഴി കാട്ടും നെരിപ്പോടിന്‍
തീയണയാത്ത പുണ്യം
വിദ്യക്കുമക്ഷരദീപത്തിനപ്പുറം
അക്ഷരാതീത പ്രഭാസം
ധര്‍മ്മാധര്‍മ്മ വിവേക പ്രഭയാം
ഓങ്കാരമാം നിത്യ സത്യം
ശുദ്ധ ബുദ്ധം
സത്യമീ മുക്ത സ്വരൂപം

44. നിഗമാഗമ സത്യ സാന്ദ്രസാരാമൃതം

നിഗമാഗമ സത്യ സാന്ദ്രസാരാമൃതം
നിഗമാഗമ സത്യ സാന്ദ്രസാരാമൃതം
നിരവദ്യസുന്ദരം ചിത്ര വിചിത്രം
ഭാഗവതപ്രോക്തം പൂര്‍ണ്ണാവതാരം
ഭാഗ്യജനാനാം ആനന്ദ ചിത്തം


ഗുരുവരുളായതും പ്രാണപ്പൊരുളും
പ്രത്യക്ഷമക്ഷര പരബ്രഹ്മവും നീ
അക്ഷരാതീതം അവ്യക്താകൃതം
അവ്യയമദ്വയം പൂര്‍ണ്ണമപൂര്‍ണ്ണം


ഹരിപദമനുപദമുള്ളില്‍ ലസിതം
ഇഹപര, പരാപരവിദ്യാവിനുതം
താരാഗണവും തൃണകൃമിജാലവും
ദൃക്‌്‌ദൃശ്യ സാരസര്‍വ്വം പവനപുരേശന്‍


ഇഹമാത്മാവാം ഗുരുവിന്‍ സവിധേ
ദേഹഗേഹാദിയില്‍ വസിതം പ്രാണന്‍
സത്താം പരം പൊരുള്‍ ഗുരുപവനപുരേ
ഉദ്ധരേതാത്മാനാം ഗുരുവായുള്ളില്‍

43. കണ്ണാടി

കണ്ണാടി

കണ്ണനൊരു കണ്ണാടി പോലെ
കണ്ണിണക്കോണിലെ കൃഷ്ണമണികളില്‍
കണ്ണനെ കാണുന്നു ഞാനും


കണ്ണന്റെ വായിലെ മണ്ണിന്റെ വിസ്മയം
അമ്മ യശോദയ്ക്കതെന്നപോലെ
വിണ്ണവര്‍ക്കെന്നപോല്‍ മണ്ണിന്റെ മക്കള്‍ക്കും
കണ്ണാടി നോക്കുന്ന കണ്ണുകള്‍ക്കും
എണ്ണമില്ലാത്തതാം വിസ്തരം അത്ഭുതം
കൃഷ്ണ നീയല്ലയോ ചൂഡാമണി


കിണ്ണത്തില്‍ നല്‍നറും വെണ്ണ നിറച്ചമ്മ
കണ്ണനെ വിളിക്കുന്ന പോലെ തന്നെ
എണ്ണമില്ലാത്ത വിഭൂതികള്‍ നീട്ടിയാ
കണ്ണനും നമ്മെ വിളിക്കുന്നു.
വേണമെന്നുണ്ടെകില്‍ ആവോളമുണ്ടിടാം
കണ്ണിണകോണിലാ നിഴല്‍ പേറി
കണ്ണാ നീയല്ലയോ കൃഷ്ണമണി


കാറ്റില്‍ ജലത്തില്‍ നഭസ്സില്‍
കാട്ടുതീയിലും ഭൂമിയിലുമെല്ലാം
കണ്ണനാം കണ്ണാടി തന്നില്‍ മുഖം നോക്കി
എണ്ണാം വിഭൂതിയോരോന്നായ്‌
സപ്തര്‍ഷിവൃന്ദവും സൂര്യചന്ദ്രന്മാരും
ഐശ്വര്യസമ്പല്‍സമൃദ്ധികളും
കാര്‍മുകിലാവട്ടെ കാളിയനാവട്ടെ
കാളകൂടം തന്നെയാട്ടെ
കാട്ടുകടമ്പിന്റെ ആത്മഹര്‍ഷം പോലെ
എണ്ണിടാമെന്റെ സൌഭാഗ്യം
കൃഷ്ണാ നീയല്ലയോ ചിന്താമണി

42 നവനീത സുകൃതാമൃതം

നവനീത സുകൃതാമൃതം












നവനീത സുകൃതാമൃതം
കണ്ണന്‍ നവനീതസുകൃതാമൃതം


തിളപൊങ്ങിയാറിയ പാലില്‍ ഉറവീണു
ഭവസാഗരപ്പൊലിമ നിമിഷത്തിലിരുളായി
മൌനത്തിനേകാന്ത രാത്രിയിലിരുള്‍പോലും
കനിവേകി ജ്ഞാനത്തിന്‍ തൈരുമുറകൂടി


മനസ്സുകടഞ്ഞതു വേപഥുകൊണ്ടാവാം
വേറിട്ടു നില്‍ക്കുന്ന വേദനകൊണ്ടാവാം
കുറവൊന്നുമില്ലാത്ത ഉണ്മതനുണര്‍വ്വാവാം
നറുവെണ്ണ കിട്ടുവാന്‍ കടഞ്ഞതുമാരാവാം?


നറുവെണ്ണ കക്കുന്നു നവനീതമുണ്ണുന്നു
കൈശോരകമനീയം കാലടിവയ്ക്കുന്നു
ഭക്തമനസ്സിലെ കാളിയ ഫണമെല്ലാം
സക്തികള്‍ വേരോടെ കടപുഴക്കുന്നു


നരരൂപമനുപമം നാരായണം അഖിലം
നവരസ നിഷ്യന്തം ആനന്ദമനിതരം
നാനാ രൂപഗുണസംബന്ധമനുപേക്ഷം
സഗുണ ഗുണവീത നവ നവമനുഭവം

41 മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം

മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം


മണികണ്ഠ സ്വാമിതന്‍ മണിമന്ദിരം കണ്ടു
മനസ്സാകെ വപുസ്സാകെ നിറഞ്ഞ നേരം
മാളികപ്പുറത്തുള്ളോരമ്മതന്‍ മുന്നില്‍
കാണിക്കയും വെച്ചു പിരിഞ്ഞ നേരം
മാമലകേറിയ കന്നി അയ്യപ്പനാം
പകലോനും പടിപൂജ നടത്തുന്നേരം
ധന്യനായ്‌ ഗദ്‌ ഗദകണ്ഠനായ്‌ ഞാനെന്റെ
മണികണ്ഠാ മ്റ്റെല്ലാം മറന്നുപോയീ

നാവോറു പാടി നാഗത്താനെ വാഴ്ത്തി
കാലദോഷമകറ്റാന്‍ മഞ്ഞള്‍ പൂശി
കാലവും കാവലായ്‌ നില്‍ക്കുമീ മലയില്‍
കാണിക്കവയ്ച്ചതിന്നെന്റെ ഉള്ളം
അടിമലരില്‍ മലരായി അര്‍ച്ചിച്ചതെല്ലാം
ഒരുപിടിയവില്‍ചേര്‍ത്തു നേദ്യമാക്കി
മണികണ്ഠന്‍ മടിയിലിട്ടമൃതാക്കി മാറ്റുമ്പോള്‍
പൈദാഹമെല്ലാം തീര്‍ന്നൊഴിയും

മുന്‍പേ ഞാന്‍ കണ്ടൊരഭിഷേക ദര്‍ശനം
ഹരിഹരപുത്രന്റെ വരപ്രസാദം
എന്നുള്ളിലുള്ളതും നിന്നുള്ളിലുള്ളതും
ശബരിഗിരീശന്റെ ചിന്മുദ്ര
കറുപ്പുടുത്താലും കാവിയുടുത്താലും
എല്ലാരുമെല്ലാരും അയ്യപ്പന്‍
കലിമലമെല്ലാമൊടുങ്ങുവാനവിടുത്തെ
തിരുവടിമാത്രം ശരണം ശരണം

40 മാമയില്‍വാഹന മദനകളേബര

















മാമയില്‍ വാഹന മദനകളേബര

മാമയില്‍ വാഹന മദനകളേബര
മഹിയില്‍ നിന്‍ മഹിമ വിശേഷം
ഈ മഹിയില്‍ നിന്‍ മഹിമ വിശേഷം
ദേവസേനയ്ക്കും അഥിപന്‍ നീ
നിന്‍ വേലാലുലകം ഭദ്രം

വള്ളിമണാളനെന്നുള്ളമറിഞ്ഞവന്‍
അറിവിനെയുണര്‍വാക്കുന്നോന്‍
അച്ഛനുവേദപ്പൊരുളറിവേകിയ
അറുമുഖനറിവിന്നുടയോന്‍
താരക നിഗ്രഹ മാമവ രക്ഷക
പളനിയിലമരും പരമന്‍
നറു ഭസ്മക്കുറിയാല്‍ സുഭഗന്‍

നിത്യനിരാമയ ശുദ്ധസ്വരൂപന്‍
സത്യവേലായുധപ്പെരുമാള്‍
മുക്താംബരധരനംബികതനയന്‍
ഭക്തഹൃദയാഭിരാമന്‍ ബാല
സുബ്രഹ്മണ്യം നമാമി
ബാല സുബ്രഹ്മണ്യം നമാമി

39 ശബരി ഗിരീശ പ്രസാദം


ആചന്ദ്ര താര പ്രകാശം

ആചന്ദ്ര താര പ്രകാശം
ദിവ്യമയ്യപ്പ രൂപം മനസ്സില്‍ വിരിഞ്ഞാല്‍
ശബരിഗിരീശ പ്രസാദം
സ്വാമി ശബരിഗിരീശപ്രസാദം

കെട്ടും വിരിയും കൊണ്ടേ - മലയില്‍
അയ്യപ്പസ്വാമിയെ കണ്ടൂ
പാപച്ചുമടുമിറക്കീ -ദിവ്യ
കാരുണ്യമുള്ളും നിറച്ചൂ
ഭക്തപ്രിയ മുക്തിപ്രദ പാപഹരനയ്യന്‍
ആശ്രിതവത്സലനയ്യന്‍ -എന്നും
ആമയം തീര്‍ക്കും ദേവന്‍

മേലെ മാളികപ്പുറവും -താഴെ
ഭസ്മക്കുളവും കണ്ടൂ
വിരിവെച്ചു സദ്യയുമുണ്ടു-ഭുക്തി
മോഹസഹസ്രമൊടുക്കീ
കലികാല ദുരിതത്തിനേകാശ്രയമയ്യന്‍
പരമപ്രകാശം ദേവന്‍- പാരിന്‍
കണികണ്ട കൈവല്യമയ്യന്‍